نظر قطبالدين نيريزي درباره حقيقت وحي و پيشينه آن در حكمت متعاليه ملاصدرا
عليرضا فاضلي **
وحي بعنوان كلام حقتعالي كه حكايت از علم او ميكند، در ازل بر قلب انسان كامل بعنوان صادر اول نازل شده است، و بواسطه اين حقيقت نوراني است كه حقيقت محمديه (ص) عقلِ كامل گشته است. اعتقاد به چنين جايگاه وجودي برين براي حقيقت وحي، لاجرم يگانگي عقل و وحي را در پي خواهد داشت. حكمت متعاليه صدرالمتألهين بستر مناسبي براي چنين نظريهاي براساس مباني خويش فراهم آورد.
سيد قطبالدين نيريزي (1100-1173) امتياز عقل و وحي را به اعتبار ميداند و براساس جايگاه وجودي مذكور خوانشي از اعجاز قرآن و تأويل ارائه ميدهد؛ اين نوشتار نظر او و تبعات چنين نگرشي را بررسي ميكند و يگانگي اين مرام را با حكمت متعاليه آشكار ميكند.
كليد واژهها:
انسان كامل، حقيقت وحي، عقل كل، قطب الدين نيريزي، ملاصدرا.
